نمیدانم چرا ولی ناگهان دلم هوای  نوشتن کرد اونم بعد از مدتها شاید این نوشتم ایراد دستوری داشته باشه  اما شما به بزرگواری تون ببخشید آخه آدم وقتی قاطی میکنه و دلش می گیره دیگه حواسش نیست که چی میگه

 اصلا میخوام یکم خودما اینجا دعوا کنم سر خودم داد بکشم  شایدم با خودم آشتی کنم  .

تا حالافکر کردی کجای این قطار دنیا وایستادی  تا کی میخواهی ادا در بیاری فکر مکنی چقدر از این لحظه های که جلوت قرار میگیرند را میتونی ثبت کنی  اصلا با این دوربینت تا کجا را می خواهی عکس بگیری

تا حالا لنزت را روبه آسمونم گرفتی ؟. نگرفتی دیگه. چیزای که میرند روبه اون طرف  را  با این لنزا نمیبینی این آهن قرازه ها یا پرنده ها را نمیگما برو لنزت را عوض کن تا ببینی همیشه لحظه های هستند که تو خودتم بکشی نمی تونی عکس بگیری .....